Auteur: Ian van Wijk

Het wonderlijke getuigenis van een gereformeerde theologie-student

Interview met Florian Fischer – theologie-student aan RTS Heidelberg
Florian Fischer, een 38-jarige theologie-student aan RTS Heidelberg, vertelde vorig jaar in een interview met een gereformeerde kerk in Nederland hoe hij met diepe dankbaarheid voor Gods genade in zijn leven theologie mag studeren.

Als iemand die opgroeide in een niet-christelijk gezin, is hij inderdaad flink verdwaald geraakt. Zo maakte hij als jongere bijna tien jaar lang deel uit van een groep “punks”. Later had hij zelfs – na blootstelling aan een charismatische gemeente – een ervaring in Ghana, Afrika, waarin hij het idee kreeg dat hij als “apostel gezalfd” was.

Dat alles gebeurde voordat de Heer hem naar de uiteindelijke waarheid leidde.

Calvijn als leermeester
Florian, getrouwd met Setare (oorspronkelijk uit Iran) en vader van twee kleine kinderen, was altijd al geïnteresseerd in het uitleggen van Bijbelteksten. Met het lezen van Calvijns Institutie een paar jaar geleden, werd hij overtuigd door de logische samenhang en uitleg van verschillende Bijbelgedeeltes. Zo leidde God hem – ook door verdere lectuur – op het pad van de vroege kerkelijke (oecumenische) en gereformeerde belijdenis. Zijn vrouw en kinderen volgden hem daarin.
Naast zijn interesse in exegese, begon ook de kerkgeschiedenis hem steeds meer te boeien.

Omdat hij fulltime werkt om zijn gezin te onderhouden, bood de mogelijkheid tot deeltijdstudie aan RTS hem de kans om toch zijn ideaal na te streven. Hij is er al jaren van overtuigd dat hij door God geroepen is tot dienst – een overtuiging die bij hem nog steeds verder groeit. Florian noemt dat het begrip van de docenten aan RTS voor studenten die fulltime werken en daarom slechts deeltijds kunnen studeren, voor hem van grote betekenis is.

Grieks leren van een Japanner
Intussen heeft Florian al goede vorderingen gemaakt met zijn lessen Grieks, die hij ontvangt van de taaldocent Yoshio Ozawa van RTS (oorspronkelijk uit Japan). Ook hierover spreekt hij vol lof, vooral over het feit dat hij – terwijl hij ver van enige universiteit af op het platteland woont (in het Westerwald, tussen Keulen en Frankfurt am Main) – toch afstandsonderwijs kan volgen.

Na het afleggen van het Grieks-examen zal hij ook Hebreeuws en Latijn moeten leren. Hij ziet dat echter als een gouden kans om dieper in Gods Woord te kunnen graven.

Dagelijkse zorgen
Florians dagelijks leven is behoorlijk intensief. Naast zijn fulltime baan (in de logistieke afdeling van een internationale retailgroep) en het gezinsleven met twee jonge kinderen (3 en 7 jaar oud), studeert hij ’s avonds, vaak laat. Toch houdt hij vol, want hij zegt dat het hem ook geestelijk enorm verrijkt.

Roeping
Op de vraag hoe hij zijn roeping ziet, antwoordt Florian zonder aarzelen. Zijn grootste wens is om de waarheid van Gods Woord uit te dragen. Ook als dat zou betekenen dat hij mogelijk naar het buitenland moet verhuizen, zou hem dat niet deren – waar God hem ook roept…

DK

“Jongens, we hebben een klusje. Even wat boeken versjouwen”. Met die woorden krijgt Geert Berkhout een groep jongemannen op Urk zover om in Heidelberg de bibliotheek van het Reformatorisch Theologisch Seminar (RTS) te verhuizen. Door de omstandigheden genoopt zal de RTS op zoek moeten naar een andere locatie. Dat betekent dus ook dat de complete bibliotheek tussentijds zal moeten worden opgeslagen. Een heidens karwei, of misschien beter; een monnikenklus. Iets voor Geert en z’n mannenbroeders dus…
Vrijdagmiddag 21 maart rond twee uur, stappen zes jongemannen in een gesponsord (want Urkers helpen graag!) busje, en rijden in zo’n zes uur naar Heidelberg. Een mooie stad in Duitsland die zo’n belangrijke plek inneemt in de kerkgeschiedenis.
Wat brengt Geert en de groep jongeren samen? Jaren geleden werd hij gevraagd samen met nog iemand een bijbelvereniging voor jongeren van 12/13 jaar te leiden. “Dat willen we best,” zo was het antwoord, “zolang we maar niet ieder jaar een andere groep krijgen”. Zo geschiedde, en tot op de dag van vandaag komt de groep nog eens per twee weken samen om zowel de geloofsband, als ook de ontstane vriendschapsbanden te versterken.
Op zaterdagochtend om kwart over acht gaan de mannen aan de slag. Het is maar wat je een ‘klusje’ noemt… Boeken van de plank halen, in dozen inpakken, in de bus laden, bij de opslagplaats weer uitladen en terug. Na een keer of vijf rijden zijn er ongeveer 20.000 boeken verplaatst. Zware theologische kost, letterlijk 6000 kilo(!), in het Engels, Duits en Nederlands. Je zou haast wensen dat het Reformatorische uitgangspunt Sola Scriptura (alleen de Bijbel) wat letterlijker zou zijn genomen…
Toch is het belangrijk dat de RTS beschikt over een eigen bibliotheek waar docenten en studenten (aankomende Gereformeerde predikanten!), gebruik van kunnen maken. De collectie bevat overigens ook enkele oude boekwerken en documenten, waarover Dr. Victor d’Assonville zich ontfermt.

Ondanks de warmte buffelen de Urkers de hele dag stug door. Gelukkig wordt de inwendige mens niet vergeten. De tussendoor aangeboden pizza’s smaken best, en die avond is er een gezellige BBQ bij Victor thuis. Rond half twaalf vindt de groep de weg terug naar het hotel.
Op zondagochtend wordt bij Victor thuis door hem een meditatie gehouden over zondag 1, van (hoe passend!) de Heidelbergse Catechismus. Gesticht keren Geert en zijn mannen huiswaarts. De klus is geklaard. Hoewel.., de boeken zullen zo snel mogelijk vanuit de opslagplaats hun weg moeten vinden naar een nieuwe bestemming. Dit zal veel tijd en geld gaan kosten, maar vooral ook een zaak van gebed zijn, ofwel; Ora et labora.
Geert en zijn kornuiten hebben inmiddels goed kunnen oefenen met het verhuizen van een complete bibliotheek, dus als Victor opnieuw een beroep op de groep wil doen dat weten ze waar ze aan beginnen; Effen een poar boekies in bloatjes vursliepen